bartzijnsite.nl

Neem een kijkje in mijn leven

Hoe ik verliefd werd op het meisje met cowboylaarzen

Een meisje met wie ik een date had stapte ooit trots het cafe in. ‘Wat vind je van mijn nieuwe boots?’ vroeg ze vol trots. Ik gluurde even onder de tafel. Een paar stoere, sterke cowboylaarzen gluurde terug. “Dit zijn mijn Sendra laarzen” verklaarde ze, en de naam deed me even glimlachen. Sendra.

Ik heb nog een aantal dates met het meisje gehad, en af en toe droeg ze andere schoenen, maar de cowboyboots zijn me bijgebleven. Hoeveel vrouwen ken jij die zowel vrouwelijk als stoer een paar ruige laarzen kan rocken? Ik hoor het geluid van haar hakken op de oude houten vloer van het café nog. Het geluid waarvoor ik me omdraaide toen ze binnen kwam. Het geluid dat ik nakeek toen ze naar het toilet ging. Een zelfverzekerd, tikkend en ritmisch geluid, van een blokhak op hout. Wat een vrouw, dacht ik bij mijzelf.

Helaas..

Helaas ging het na een tijdje uit, zoals het met zoveel dates gaat. Je gaat uiteten, doet koffie, naar de film, en na een tijdje kom je erachter dat je verschillende dingen uit het leven wil halen. Zo wilde zij heel graag nog een tijdje in het buitenland wonen, terwijl ik een vaste baan in Nederland had, en niet ver van mijn oude ouders af wilde wonen. Maar het beeld van haar Sendra laarzen naast mijn bed ’s ochtends vroeg, dat was een heerlijk zicht. Een vrouw in stoere laarzen doet gewoon iets voor me.

Niet heel lang geleden ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven. Een prachtige, avontuurlijke, kwetsbaar, zorgzame vrouw. Ons verhaal is erg schattig, ze vertelt iedereen namelijk hoe ze letterlijk ‘voor me is gevallen’ op een festival, en hoe ik haar opving. Toen ik in haar ogen keek was het voorbij. Zo vertelt ze het verhaal, tenminste. Maar ik weet de waarheid. Het was niet de sprankeling in haar ogen, waarvoor ik viel, of haar lange dansende rode haar onder die hoed.
Vanaf het moment dat ik deze vrouw in haar Sendra laarzen zag lopen, wist ik dat ik deze niet meer zou  laten gaat. En dat heb ik ook niet gedaan. Ik liep nonchalant dichterbij, tot ik nét dicht genoeg was, en toen ze de andere kant op keek liet ik haar struikelen. Oeps!
Perfect moment. Vertel het maar niet aan mijn vrouw, want die vind ons verhaal zo romantisch. Dit geheim blijft tussen mij en Sendra laarzen.

Verder Bericht

Laat een reactie achter

© 2018 bartzijnsite.nl

Thema door Anders Norén